Vis en geloof oorzaak van Urks afwijzing van verdrag
(3 juni 2005 © Financial Times)
De vis was een oud symbool van het christendom en, in de Nederlandse kustplaats Urk, een stad aan de kust, blijven die twee onlosmakelijk met elkaar verbonden. De tweeledige zorgen over hun vis en hun geloof zijn de redenen dat de stemgerechtigden in Urk woensdag tegen de Europese grondwet hebben gestemd, en het met 92% hebben verworpen, vergeleken met 62% op nationaal niveau.
Ongeveer 55% van de 17,500 inwoners van Urk zijn afhankelijk van de visserij en de haven is de thuishaven van een vloot bestaande uit 150 boten, met een jaaromzet van €1 miljard ($1.2 miljard, 675 miljoen pond).
Een ander opvallend kenmerk van Urk is dat er her en der 15 kerken staan, wat zelfs naar de maatstaven van het calvinistische centrum, bekend als de Nederlandse Bible Belt , hoog is. In dat verband wordt Brussel door velen gezien als een kwaad (bijna letterlijk in de betekenis van 'zondig'), en verantwoordelijk voor de drastische visquota en een grondwet die de Europese christelijke waarden negeert.
Margaret van Eerde, voormalig medewerker van een visfabriek, zegt: "God heeft ons vis gegeven, en als we meer behoeftes hebben, zal God ze vervullen. Het is zeker niet aan Brussel om te besluiten wat we wel of niet nodig hebben."
"Bijna iedereen hier is geboren met verstand van de zee, dus het is absurd dat iemand in Brussel ons gaat vertellen hoe we moeten vissen," zegt Wouter Haasnoot, die mede leiding geeft aan het familievisbedrijf.
De kritiek op de Europese Unie is in Urk waarschijnlijk meer specifiek dan in andere Nederlandse steden. Maar de rode draad is de duidelijke kloof tussen de gewone stemmers en de politici in Brussel en de Europese hoofdsteden. "Ik denk niet dat de mensen in grijze pakken in Brussel zelfs maar geprobeerd hebben om mensen zoals ons te snappen," aldus een visser.
De inwoners van Urk richten hun pijlen liever op de Brusselse bureaucratie dan op de Nederlandse politici. Hun voornaamste kritiek op de regering is dat zij hebben geprobeerd om de beste leerling van de klas van de Europese Unie te zijn. "Het probleem is dat, in tegenstelling tot de Fransen en anderen, Nederlanders echt geloven dat volgens de regels leven het beste is, hoe slecht die regels ook zijn," zegt Dirk Visser, een gemeenteraadslid.
Albert Pieter Hakvoort, loco-burgemeester, dringt er ook op aan dat, in een plaats met een werkloosheidspercentage van 2%, het 'nee' stemmen meer een bewijs was van oprechte zorg over het afdragen van macht aan Brussel dan een weerspiegeling van economische en sociale frustraties.
Hij bagatelliseert recente mediaberichten over een stijging in drugs- en alcoholgebruik onder jongeren. "Veel mensen vinden dat wij te veel opgaan in ons geloof, dus dit is een mooi verhaal om te overdrijven," zegt mevrouw van Eerde.
Fish and faith fuel Urk's rejection of treaty
(June 3, 2005, © Financial Times)
Fish was an early symbol of Christianity and, in the Dutch coastal town of Urk, the two remain inextricably linked. Twin concerns about their fish and their faith explain why Urk's voters led the No vote against the planned European Union constitution in the Dutch referendum on Wednesday, rejecting it by 92 per cent compared with 62 per cent at a national level.
About 55 per cent of Urk's 17.500 inhabitants rely on fishing and the harbour is home to a fleet of 150 boats yielding an annual turnover of €1bn ($1.2 bn, €675m).
Urk's other striking feature is that it is dotted with 15 churches, high even by the standards of the Calvinist heartland known as the Dutch Bible Belt. In that setting, Brussels is seen by many as (almost literally) evil, responsible for drastic EU fishing quotas and a constitution that ignores Europe's Christian values.
Margaret van Eerde, a former fish factory worker, says: "God gave us our fish and if we have more needs, God will provide for them. It is certainly not Brussels that should decide what we need or not."
"Almost everybody around here was born understanding the sea, so it's absurd that somebody sitting in Brussels should tell us how to fish," says Wouter Haasbroek, who helps to run a family-owned fishing company.
The criticism of the EU in Urk is probably more specific than in other Dutch cities. But the common thread is the apparent gulf between ordinary voters and politicians in Brussels and Europe's capitals. "I don't think anyone in a grey suit in Brussels has ever tried to understand people like us," says one fisherman.
Urk's inhabitants also target the Brussels bureaucracy rather than Dutch politicians. The main criticism of their government is that it has tried to be the best pupil in the EU class. "The problem is that, unlike the French and others, the Dutch really believe in living by the rules, however bad they might be," says Dirk Visser, a council officer.
Albert Pieter Hakvoort, Urk's deputy mayor, also insists that, in a town with unemployment at 2 per cent, the No vote was proof of genuine concerns about ceding power to Brussels rather than a reflection of economic and social frustrations.
He plays down recent media reports about a surge in drugs and alcohol consumption among youngsters. "Many people feel we are too full of our faith, so this is a perfect story to exaggerate," says Mrs van Eerde.
